سلامت در تایلند
سیستم مراقبتهای بهداشتی تایلند توسط وزارت بهداشت عمومی (MOPH) و چندین سازمان دولتی غیر دولتی نظارت میشود. شبکه بیمارستان های دولتی مراقبتهای بهداشتی جهانی را برای همه اتباع تایلند از طریق سه طرح دولتی فراهم میکند. بیمارستان های خصوصی این سیستم را به ویژه در بانکوک و مناطق شهری بزرگ تکمیل میکنند و تایلند در میان مقاصد گردشگری پزشکی پیشرو در جهان است.
تا سال ۲۰۱۹، جمعیت ۶۸ میلیون نفری تایلند توسط ۹۲۷ بیمارستان دولتی و ۳۶۳ بیمارستان خصوصی با ۹,۷۶۸ واحد مراقبتهای بهداشتی اولیه (کلینیکهای SHPH)، مسئول سلامت شهروندان تایلندی در سطح زیر منطقه خدمت میکنند. SHPH نقش مهمی در سلامت عمومی تایلند ایفا کرده است. علاوه بر این، ۲۵,۶۱۵ کلینیک خصوصی وجود دارد.
پوشش بهداشت جهانی
مراقبتهای بهداشتی جهانی از طریق سه برنامه ارائه میشود: سیستم رفاهی خدمات دولتی برای کارمندان دولت و خانوادههای آنها، تامین اجتماعی برای کارکنان خصوصی و طرح پوشش جهانی، که در سال ۲۰۰۲ معرفی شد، که برای همه اتباع دیگر تایلند در دسترس است. برخی از بیمارستان های خصوصی در این برنامه ها شرکت میکنند، اما اکثر آنها توسط خود پرداخت بیمار و بیمه خصوصی تامین میشوند.
بر اساس گزارش بانک جهانی، تحت طرحهای بهداشتی تایلند، ۹۹.۵ درصد از جمعیت این کشور از پوشش حفاظت از سلامت برخوردار هستند. MOPH بر سیاستهای بهداشت ملی نظارت میکند و اکثر امکانات بهداشتی دولتی را اداره میکند. اداره امنیت ملی بهداشت (NHSO) بودجه را از طریق برنامه پوشش جهانی اختصاص میدهد. سایر سازمانهای دولتی مرتبط با سلامت عبارتند از موسسه تحقیقات نظام سلامت (HSRI)، بنیاد ارتقاء سلامت تایلند (Thai Health)، دفتر کمیسیون ملی بهداشت (NHCO) و موسسه پزشکی اضطراری تایلند (EMIT).
تامین مالی و دسترسی
بخش عمده ای از تامین مالی سلامت از درآمدهای عمومی حاصل میشود، با بودجه اختصاص داده شده به واحدهای پیمانکاری برای مراقبتهای اولیه سالانه بر اساس جمعیت. طبق گزارش WHO، ۶۵ درصد از هزینههای مراقبتهای بهداشتی تایلند در سال ۲۰۰۴ از دولت بوده است، در حالی که ۳۵ درصد از منابع خصوصی بوده است.
تایلند در سال ۲۰۰۱ اصلاحات پوشش جهانی را آغاز کرد، یکی از تنها تعداد انگشت شماری از کشورهای با درآمد متوسط پایین برای انجام این کار. مراقبتهای بهداشتی مورد آزمایش برای خانوارهای کم درآمد با یک طرح بیمه جدید و جامعتر، که در اصل به عنوان پروژه ۳۰ بات شناخته میشود، در راستای پرداخت هزینههای کوچک برای درمان جایگزین شد. افرادی که به این طرح می پیوندند یک کارت طلایی دریافت میکنند که به آنها اجازه میدهد تا به خدمات در منطقه بهداشتی خود دسترسی پیدا کنند و در صورت لزوم برای درمان تخصصی در جای دیگر ارجاع داده شوند.
اگر چه سیاستهای ملی برای تمرکززدایی وجود داشته است، مقاومت در برابر اجرای چنین تغییراتی همچنان ادامه دارد و MOPH هنوز هم به طور مستقیم اکثر جنبههای مراقبتهای بهداشتی را کنترل میکند. تایلند با سطح نسبتاً پایینی از هزینهها برای سلامتی به پوشش جهانی دست یافت، اما با چالشهای قابل توجهی مواجه است: افزایش هزینهها، نابرابریها و تکثیر منابع.
- MOPH بر سیاستهای بهداشت ملی نظارت میکند و اکثر امکانات بهداشتی دولتی را اداره میکند.
- NHSO بودجه را از طریق برنامه پوشش جهانی اختصاص میدهد.
- طرح ۳۰ بات با طرح بیمه جامعتر جایگزین شد
اگرچه این اصلاحات با انتقادات زیادی مواجه شده است، اما در میان تایلندی های فقیرتر به ویژه در مناطق روستایی محبوبیت خود را ثابت کرده اند و از تغییر دولت پس از کودتای نظامی سال ۲۰۰۶ جان سالم به در برده اند. سپس، وزیر بهداشت عمومی، Mongkol Na Songkhla، پرداخت ۳۰ بات را لغو کرد و این طرح را رایگان کرد. هنوز مشخص نیست که آیا این طرح تحت حکومت نظامی که در ماه مه ۲۰۱۴ به قدرت رسید، بیشتر اصلاح خواهد شد یا خیر. در سال ۲۰۰۹، هزینههای سالانه برای مراقبتهای بهداشتی به ۳۴۵ دلار بین المللی برای هر فرد در برابری قدرت خرید (PPP) رسید.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0