ترابری در تایلند
حمل و نقل در تایلند متنوع است و هیچ وسیله حمل و نقل غالبی وجود ندارد. برای سفرهای طولانی، حمل و نقل اتوبوس غالب است. سفر ریلی با سرعت پایین مدت هاست که یک مکانیسم حمل و نقل روستایی در مسافتهای طولانی است، اگرچه برنامه هایی برای گسترش خدمات با خطوط راه آهن با سرعت بالا که به چندین منطقه اصلی تایلند گسترش مییابد، در حال انجام است.
حمل و نقل جاده ای شکل اصلی حمل و نقل بار در سراسر کشور است. حمل و نقل عمومی توسعه نیافته است، اما نه به شدت در برخی از کشورهای جنوب شرقی آسیا مانند اندونزی و فیلیپین. تاکسی های موتور سیکلت عمومی در بانکوک، پاتایا و دیگر شهرهای بزرگ وجود دارد. تعداد زیادی از تاکسی ها نیز در بانکوک یافت میشوند.
راه آهن و جاده
از زمان افتتاح اولین خط حمل و نقل ریلی سریع در سال ۱۹۹۹ در بانکوک، سواری روزانه در خطوط مختلف حمل و نقل بانکوک به بیش از ۸۰۰,۰۰۰ افزایش یافته است و چندین خط اضافی در حال ساخت یا پیشنهاد شده است. اتومبیلهای خصوصی، که رشد سریع آنها به ترافیک ترافیکی بانکوک در دو دهه گذشته کمک کرده است، محبوبیت خود را به ویژه در میان گردشگران، مهاجران، طبقه بالا و طبقه متوسط افزایش داده است.
یک شبکه بزرگراه در سراسر تایلند به تدریج ساخته شده است و بزرگراهها در بانکوک و بیشتر مرکز تایلند تکمیل شده اند. راه آهن دولتی تایلند (SRT) تمام خطوط راه آهن ملی تایلند را اداره میکند. ترمینال مرکزی Krung Thep Aphiwat پایانه اصلی تمام مسیرها است و جایگزین ایستگاه اصلی سابق، ایستگاه راه آهن بانکوک (ایستگاه Hua Lamphong) در سال ۲۰۲۳میشود.
تا سال ۲۰۲۵، SRT دارای ۴,۵۰۷ کیلومتر (۲,۸۰۱ مایل) مسیر بود که همه آن به جز لینک فرودگاه اندازه گیری میشد. تقریبا همه آنها تک مسیره (۲۷۰۲.۱ کیلومتر) هستند، اگرچه برخی از بخشهای مهم اطراف بانکوک دو برابر (۱,۲۳۴.۹ کیلومتر یا ۷۶۷.۳ مایل) یا سه مسیره (۱۰۷ کیلومتر یا ۶۶ مایل) هستند و برنامه هایی برای گسترش این موضوع وجود دارد. در مقایسه، تایلند ۳۹۰,۰۰۰ کیلومتر (۲۴۲,۳۳۵ مایل) بزرگراه دارد.
- SRT مدت هاست که توسط عموم مردم به عنوان ناکارآمد و مقاوم در برابر تغییر درک شده است.
- قطارها معمولا دیر میرسند و بیشتر تجهیزات آن قدیمی و با نگهداری ضعیف است.
- بدترین شرکت دولتی که از نظر مالی کار میکند، SRT به طور مداوم با وجود داشتن مقدار زیادی از اموال و دریافت بودجههای دولتی، ضرر میکند؛ این گزارش از دست دادن مقدماتی ۷.۵۸ میلیارد بات در سال ۲۰۱۰ گزارش شده است.
هوا و آب
حمل و نقل هوایی داخلی، که توسط چند شرکت هواپیمایی انتخاب شده بود، از سال ۲۰۱۰ به دلیل گسترش خدمات حمل و نقل کم هزینه مانند تایلند ایر آسیا و نوک ایر، افزایش یافت.
مناطق دارای آبراههای قابل کشتیرانی اغلب دارای قایق یا خدمات قایق هستند و بسیاری از وسایل حمل و نقل نوآورانه مانند توک توک، ونپول، سانگتاو و حتی فیلها در مناطق روستایی وجود دارند.
دو راه آهن فعال به کشورهای همسایه وجود دارد. خط به مالزی از همان اندازه گیری ۱,۰۰۰ میلی متر (۳ فوت ۳ + ۳⁄۸ اینچ) استفاده میکند، همانطور که خط به لائوس در سراسر رودخانه مکونگ در اولین پل دوستی تایلندی-لائو.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0