Thailand
Gezondheidszorg in Thailand staat onder toezicht van het ministerie van Volksgezondheid (MOPH), samen met verschillende andere niet-ministeriële overheidsinstanties. Het netwerk van openbare ziekenhuizen van Thailand biedt universele gezondheidszorg aan alle Thaise onderdanen via drie overheidsregelingen. Particuliere ziekenhuizen helpen het systeem aan te vullen, vooral in Bangkok en grote stedelijke gebieden, en Thailand is een van 's werelds toonaangevende bestemmingen voor medisch toerisme.
Tegen 2019 wordt de bevolking van Thailand van 68 miljoen bediend door 927 overheidsziekenhuizen en 363 privéziekenhuizen met 9.768 eerstelijnsgezondheidszorgeenheden (SHPH-klinieken), die verantwoordelijk zijn voor de gezondheid van Thaise burgers op subdistrictniveau. SHPH heeft een belangrijke rol gespeeld in de Thaise volksgezondheid. Daarnaast zijn er 25.615 privéklinieken.
De structuur van de Thaise gezondheidszorg
Universele gezondheidszorg wordt geboden door middel van drie programma's: het ambtenarenwelzijnssysteem voor ambtenaren en hun gezinnen, de sociale zekerheid voor particuliere werknemers, en de universele dekkingsregeling, geïntroduceerd in 2002, die beschikbaar is voor alle andere Thaise onderdanen. Sommige particuliere ziekenhuizen zijn deelnemers aan de programma's, maar de meeste worden gefinancierd door de patiënt zelf te betalen en particuliere verzekering.
Volgens de Wereldbank heeft onder de gezondheidsregelingen van Thailand 99,5 procent van de bevolking een dekking voor gezondheidsbescherming. De MOPH houdt toezicht op het nationale gezondheidsbeleid en exploiteert de meeste gezondheidsfaciliteiten van de overheid. Het National Health Security Office (NHSO) wijst financiering toe via het universele dekkingsprogramma. Andere gezondheidsgerelateerde overheidsinstanties zijn het Health System Research Institute (HSRI), Thai Health Promotion Foundation ("Thai Health"), National Health Commission Office (NHCO) en het Emergency Medical Institute of Thailand (EMIT).
De Universele Dekkingsregeling
Thailand voerde in 2001 universele dekkingshervormingen in, een van de slechts een handvol landen met een lager middeninkomen om dit te doen. Middel-geteste gezondheidszorg voor huishoudens met een laag inkomen werd vervangen door een nieuwe en meer uitgebreide verzekeringsregeling, oorspronkelijk bekend als de 30 baht project, in lijn met de kleine co-betaling in rekening gebracht voor de behandeling.
Mensen die lid worden van de regeling ontvangen een gouden kaart, waarmee ze toegang krijgen tot diensten in hun gezondheidsdistrict en, indien nodig, elders kunnen worden doorverwezen voor specialistische behandeling. Het grootste deel van de gezondheidsfinanciering komt uit overheidsinkomsten, waarbij de financiering jaarlijks wordt toegewezen aan contracterende eenheden voor eerstelijnszorg op basis van de bevolking.
Volgens de WHO was 65 procent van de uitgaven voor gezondheidszorg van Thailand in 2004 afkomstig van de overheid, terwijl 35 procent afkomstig was van particuliere bronnen. Thailand heeft een universele dekking bereikt met relatief lage uitgaven voor gezondheid, maar staat voor aanzienlijke uitdagingen: stijgende kosten, ongelijkheden en dubbele middelen.
Hoewel de hervormingen veel kritiek hebben gekregen, zijn ze populair gebleken bij armere Thais, vooral op het platteland, en ze hebben de regeringswisseling na de militaire staatsgreep van 2006 overleefd. Toen schafte de minister van Volksgezondheid, Mongkol Na Songkhla, de 30 baht co-betaling af en maakte de regeling gratis. Het is nog niet duidelijk of de regeling verder wordt aangepast onder de militaire regering die in mei 2014 aan de macht kwam.
- De MOPH houdt toezicht op het nationale gezondheidsbeleid en exploiteert de meeste gezondheidsfaciliteiten van de overheid.
- Universele gezondheidszorg wordt geboden door middel van drie programma's: het ambtenarenwelzijnssysteem voor ambtenaren en hun gezinnen, de sociale zekerheid voor particuliere werknemers, en de universele dekkingsregeling, geïntroduceerd in 2002, die beschikbaar is voor alle andere Thaise onderdanen.
- Het grootste deel van de gezondheidsfinanciering komt uit overheidsinkomsten, waarbij de financiering jaarlijks wordt toegewezen aan contracterende eenheden voor eerstelijnszorg op basis van de bevolking.
In 2009 bedroegen de jaarlijkse uitgaven voor gezondheidszorg 345 internationale dollar per persoon in koopkrachtpariteit (PPS).
Dit artikel is met AI-ondersteuning geschreven op basis van meerdere nieuwsberichten en wordt door onze redactie beoordeeld volgens onze redactionele principes. Redactionele richtlijnen · Tips & contact
Reacties 0