การขนส่งในประเทศไทย
การขนส่งในประเทศไทยมีหลากหลายวิธี โดยไม่มีใครที่โดดเด่นในการขนส่ง สำหรับการเดินทางระยะไกล การขนส่งด้วยรถบัสจะครอบงำ การเดินทางด้วยรถไฟความเร็วสูงเป็นกลไกการขนส่งทางไกลในชนบทมานานแล้ว แต่แผนการขยายบริการด้วยเส้นทางรถไฟความเร็วสูงที่ขยายไปยังภูมิภาคหลัก ๆ ของประเทศไทย
ถนนและทางรถไฟ
การขนส่งทางถนน เป็นรูปแบบการขนส่งหลักทั่วประเทศ โครงข่ายมอเตอร์เวย์ทั่วไทยค่อยๆ ถูกสร้างขึ้น โดยมอเตอร์เวย์จะเสร็จสมบูรณ์ในกรุงเทพมหานครและส่วนใหญ่ของไทยส่วนกลาง เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ประเทศไทยมีทางหลวง 390,000 กม. (242,335 ไมล์) การรถไฟแห่งประเทศไทย (SRT) ดำเนินการทางรถไฟสายแห่งชาติของประเทศไทยทั้งหมด
ภายในปี 2568 SRT มีราง 4,507 กม. (2,801 ไมล์) มาตรวัดทั้งหมดยกเว้น Airport Link เกือบทั้งหมดเป็นซิงเกิลแทร็ก (2702.1 กม.) แม้ว่าบางส่วนที่สำคัญรอบ ๆกรุงเทพมหานครจะเป็นสองเท่า (1,234.9 กม. หรือ 767.3 ไมล์) หรือทริปเปิลแทร็ก (107 กม. หรือ 66 ไมล์) และมีแผนจะขยายสิ่งนี้
- เส้นทางหลักของเส้นทางทั้งหมดคือ Krung Thep Aphiwat Central Terminal
- ท่าเรือขนส่งสินค้าหลัก ได้แก่ พหลโยธิน และ ICD ลาดกระบัง
- SRT มีรางรถไฟที่ใช้งานอยู่สองรางไปยังประเทศเพื่อนบ้าน
SRT ได้รับการยอมรับจากสาธารณชนมานานแล้วว่าไม่มีประสิทธิภาพและทนต่อการเปลี่ยนแปลง รถไฟมักจะมาช้า และอุปกรณ์ส่วนใหญ่ก็เก่าและดูแลไม่ดี เป็นรัฐวิสาหกิจที่มีผลประกอบการทางการเงินแย่ที่สุด โดย SRT ขาดทุนอย่างต่อเนื่องแม้ว่าจะได้รับทรัพย์สินจำนวนมากและได้รับงบประมาณจากรัฐบาลจำนวนมากก็ตาม รายงานผลขาดทุนเบื้องต้น 7.58 พันล้านบาทในปี 2553
ความพยายามของรัฐบาลในการปรับโครงสร้างและ / หรือการแปรรูปตลอดทศวรรษ 2000 ได้รับการต่อต้านอย่างรุนแรงจากสหภาพแรงงานมาโดยตลอดและไม่ได้มีความคืบหน้าใด ๆ
การเดินทางในเมืองและทางอากาศ
ระบบขนส่งสาธารณะยังไม่พัฒนา แม้ว่าจะไม่รุนแรงเท่ากับในบางประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น อินโดนีเซียและฟิลิปปินส์ มีรถแท็กซี่รถจักรยานยนต์สาธารณะในกรุงเทพมหานคร, Pattaya และเมืองใหญ่อื่นๆ มีการพบรถแท็กซี่จำนวนมากในกรุงเทพมหานครเช่นกัน
นับตั้งแต่เปิดเส้นทางรถไฟอย่างรวดเร็วสายแรกของประเทศในปี 2542 ในกรุงเทพมหานครจำนวนผู้โดยสารรายวันในเส้นทางขนส่งต่าง ๆ ของกรุงเทพมหานครเพิ่มขึ้นเป็นกว่า 800,000 คนโดยมีสายเพิ่มเติมหลายสายอยู่ระหว่างการก่อสร้างหรือเสนอ
รถยนต์ส่วนตัวที่เติบโตอย่างรวดเร็วมีส่วนทำให้เกิดความแออัดของการจราจรในกรุงเทพฯในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่นักท่องเที่ยว ชาวต่างชาติ ชนชั้นสูง และชนชั้นกลางที่กำลังเติบโต การขนส่งทางอากาศภายในประเทศซึ่งได้รับอิทธิพลจากผู้ให้บริการทางอากาศเพียงไม่กี่ราย ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นตั้งแต่ปี 2553 เนื่องจากบริการของผู้ให้บริการต้นทุนต่ำ เช่น ไทยแอร์เอเชียและนกแอร์ ขยายตัวอย่างมาก
พื้นที่ที่มีทางน้ำที่เดินเรือได้มักมีเรือหรือบริการเรือ และวิธีการขนส่งที่เป็นนวัตกรรมใหม่มากมาย เช่น รถตุ๊กตุ๊ก แวนพูล ซองแต้ว และแม้แต่ช้างในพื้นที่ชนบท
บทความนี้เขียนโดยใช้ AI ช่วยจากรายงานข่าวหลายแหล่ง และผ่านการตรวจทานโดยบรรณาธิการตามหลักการบรรณาธิการของเรา มาตรฐานด้านบรรณาธิการ · แจ้งข่าวและติดต่อเรา
ความคิดเห็น 0