รัฐบาลไทย
รัฐบาลไทย อย่างเป็นทางการคือ รัฐบาลไทย (RTG; Thai: รัฐบาลไทย, RTGS: Ratthaban Thai, ออกเสียงว่า [rát.thā.bāːn thāj]) เป็นหน่วยงานบริหารส่วนกลางของราชอาณาจักรไทย รัฐบาลนำโดยนายกรัฐมนตรี (อนุทิน ชาญวีรกูล ตั้งแต่วันที่ 7 กันยายน 2568) ที่คัดเลือกรัฐมนตรีอื่นๆ ทั้งหมด ประเทศมีรัฐบาลผสมเสียงข้างน้อยตั้งแต่ปี 2568 นำโดยภุมใจไทย
ประเทศดังกล่าวเกิดขึ้นในฐานะรัฐสมัยใหม่หลังจากก่อตั้งราชวังชาคริและเมืองกรุงเทพมหานครในปี 1782 การปฏิวัติปี 2475 นำมาซึ่งการสิ้นสุดของระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ และแทนที่ด้วยระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ตามรัฐธรรมนูญ จากนั้นมาประเทศก็ปกครองโดยผู้นำทางทหารที่ติดตั้งหลังการรัฐประหาร ล่าสุดในเดือนพฤษภาคม 2557 และช่วงเวลาประชาธิปไตยสองสามช่วง
รัฐธรรมนูญและสถาบันพระมหากษัตริย์
ประเทศไทยมีรัฐธรรมนูญถึงยี่สิบฉบับ ตลอดมา โครงสร้างพื้นฐานของรัฐบาลยังคงเหมือนเดิม รัฐบาลไทยประกอบด้วยสามสาขา ได้แก่ ผู้บริหาร นิติบัญญัติ และตุลาการ ระบบการปกครองถูกจำลอง มาจากระบบเวสต์มินสเตอร์ รัฐบาลทุกสาขากระจุกตัวอยู่ในกรุงเทพมหานครเมืองหลวงของไทย
เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2019 ประเทศไทยได้ลงคะแนนในการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศไทย 2019 โดยสนับสนุนการแพร่กระจายความคิดเห็นในพรรคการเมืองหลายพรรคที่กำลังพิจารณาอยู่ในรัฐบาล สมเด็จพระเจ้าอยู่หัววชิราลงกรณ บดินทรมหาราช (พระราม เอ็กซ์) ของประเทศไทย ครองราชย์ตั้งแต่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (พระราม 9) เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2559; ใช้อำนาจจำกัดตั้งแต่ 1 ธันวาคม 2559
บทบาทของกษัตริย์
เขาเป็นประมุขแห่งรัฐที่ได้รับความช่วยเหลือจากองคมนตรีของไทย รัฐธรรมนูญกำหนดว่า แม้อำนาจอธิปไตยของรัฐจะตกเป็นของประชาชน แต่พระมหากษัตริย์จะทรงใช้อำนาจดังกล่าวผ่านสามสาขาของรัฐบาลไทย
ภายใต้รัฐธรรมนูญกษัตริย์ได้รับอำนาจน้อยมาก แต่ยังคงเป็นหุ่นเชิดและสัญลักษณ์ของชาติไทย อย่างไรก็ตาม ในฐานะประมุขแห่งรัฐ เขาได้รับอำนาจบางอย่างและมีบทบาทในการทำงานของรัฐบาล ตามรัฐธรรมนูญ พระราชาทรงเป็นหัวหน้ากองกำลังติดอาวุธ เขาจำเป็นต้องเป็นชาวพุทธ เช่นเดียวกับผู้ปกป้องทุกความเชื่อในประเทศ
กษัตริย์ยังทรงรักษาอำนาจดั้งเดิมบางอย่างไว้ เช่น อำนาจในการแต่งตั้งทายาท อำนาจในการพระราชทานอภัยโทษ และพระราชทานความยินยอม ราชอาณาจักรยังเป็นหัวหน้าทำเนียบชาคริ ซึ่งเป็นทำเนียบกำกับของประเทศไทยที่ก่อตั้งขึ้นโดยราชอาณาจักร Phutthayotfa Chulalok (หรือรามาอีก) ในปี 1782
- พระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์มีอิทธิพลสูงสุดในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช แต่ก็ยังคงสั่งการให้เคารพนับถือในประเทศไทยอย่างมีนัยสำคัญ
ภูมิพลได้สั่งการให้มีการเคารพและมีอำนาจทางศีลธรรม ซึ่งได้ใช้ในบางครั้งเพื่อแก้ไขวิกฤตทางการเมือง
บทความนี้เขียนโดยใช้ AI ช่วยจากรายงานข่าวหลายแหล่ง และผ่านการตรวจทานโดยบรรณาธิการตามหลักการบรรณาธิการของเรา มาตรฐานด้านบรรณาธิการ · แจ้งข่าวและติดต่อเรา
ความคิดเห็น 0